مازندنومه:

بحران زباله شايد مهم ترين معضل زيست محيطي مازندران است.از ماجراي جنجالي انجيل سي بابل و رهاسازي چند ماهه زباله هاي خانگي ساري در خيابان ها که بگذريم،مرگ يک چوپان در مکان دفن کنوني زباله ساري-ارا-هفته هاست نقل محافل خبري ورسانه هاي استان است.

يادمان نرفته که استاندار قبلي-آقاي کريمي-در مرداد ماه سال 87 اعلام کرده بود:"نخستين نيروگاه برق زباله سوز کشور در مازندران ساخته خواهد شد."استاندار سابق هزينه اوليه ساخت اين نيروگاه را براي هر تن زباله 150 تا 180 هزار دلار و در مجموع 90 ميليارد تومان برآورد کرده بود.

کريمي مشکل زباله را حل نکرده به صندوق مهر امام رضا کوچ کرد و اکنون استاندار فعلي نيز با همين مشکل روبه روست.

البته در آن مصاحبه کريمي ادعا کرده بود گاز متان توليد شده،منبع سوخت آن نيروگاه کذايي خواهد بود.مشاورانش به او نگفته بودند که در نيروگاه زباله سوز،گاز متاني توليد نمي شود که بخواهد از آن به عنوان منبع سوخت استفاده کند!...بگذريم.

مهندس جمشيد حسن پورقادي کلايي موسس نخستين کشتارگاه صنعتي مازندران است.در واحد صنعتي او هيچ زباله وفاضلابي توليد نمي شود ويا بهتر است بگوييم او فاضلاب کشتارگاه را به آب قابل شرب و زباله ها را به برق تبديل کرده است.

حسن پور در نوشته زير ادعا کرده که قادر است مشکل زباله ساري و همه شهرهاي مازندران را با کم ترين هزينه حل کند.

طرح پيشنهادي او به تاييد سازمان انرژي هاي نوي ايران نيز رسيده است.او اخيرا" به هلند و آلمان نيز سفر کرد تا کارخانجات توليد انرژي به روش توليد بيوگاز(متان)در راکتورهاي بي هوازي را ببيند و اکنون با تجربه ومشاهده ومطالعات گسترده اي که انجام داده است،مي گويد اگر استاندار و مديران استان بخواهند معضل زباله" تر" استان را براي هميشه مرتفع خواهد کرد.

حسن پور کمک مالي از سازمان هاي دولتي وشهرداري نمي خواهد.وي دست در جيب خودش دارند و تنها به تسيلات بانکي دل خوش کرده است.او توپ را به زمين مسئولان استان انداخته است.بايد از چنين سرمايه گذاري حمايت کرد.يادداشت زير را وي در همين رابطه خطاب به استاندار مازندران-مهندس طاهايي-نوشته است.بخوانيد.

---------------------------

جناب آقاي استاندار؛

مي دانيد که تامين انرژي به شکل هاي گوناگون يکي ازمهم ترين موضوعات بشري در ساليان متمادي بوده است.ويژگي هايي هم چون در دسترس بودن،پايداري،امنيت وتنوع منابع انرژي از جمله مباحث دولتمردان وتصميم گيران است و در اين ميان منابع اوليه تامين انرژي نيز جايگاه خاص خود را داراست.

يکي از رويکردهاي اساسي کشورها سرمايه گذاري بر روي منابع انرژي هاي تجديدپذير وسازگار با محيط زيست بوده است.در اين راستا استفاده بهينه از اين انرژي ها به عنوان راهکاري موثر در جهت کاهش اثرات مخرب زيست محيطي سيستم هاي توليد انرژي توصيه شده است.

در اين بين انرژي حاصل از منابع زيست توده به عنوان يکي از منابع انرژي هاي تجديدپذير وابستگي زيادي به مکان و ميزان پتانسيل محلي،شرايط وچگونگي فن آوري هاي استحصال انرژي و...دارد.

زيست توده يکي از منابع عمده در ميان انواع منابع انرژي هاي نو مي باشد.تعريف اتحاديه اروپا از زيست توده که در راهنماي 2001/77/EC عنوان شده بدين گونه است:"زيست توده عبارت است از اجزاي قابل تجزيه زيستي از محصولات،پسماندها و زائدات کشاورزي شامل مواد گياهي و دامي،جنگل ها وصنايع وابسته و هم چنين زائدات صنعتي وشهري قابل تجزيه."

استفاده از زيست توده به عنوان يک منبع انرژي نه تنها به دلايل اقتصادي،به دليل توسعه اقتصادي و زيست محيطي جذاب است.ميزان نشر مواد آلاينده ناشي از احتراق زيست توده هم معمولا"کم تر از سوخت هاي فسيلي است.

جناب آقاي طاهايي؛

در خصوص بيوگاز بايد گفت قديمي ترين مورد خروج گاز واشتعال ناقص آن به وسيله دفن زباله در طبقات زيرين زمين توسط"پيلي ني"روسي گزارش شده است.

شروع تحقيقات عمده در زمينه تخمير غيرهوازي و کاربرد آن در کشاورزي را به شخصي به نام"ديوي"و در سال 1808 نسبت داده اند.

در سال 1884 فردي به نام"گاين"طرحي را به اجرا در آورد که به وسيله ان�