Share

تعداد بازدید: 835

توصیه به دیگران 4

سه شنبه 1 اسفند 1391-23:43

سون بهار/موسیقی مازندران وامدار اوست

به بهانه یکم اسفندماه،شصت و هفتمین زادروز استاد احمد محسن پور/او در سال 1364 با وجود نابساماني وضعيت موسيقي كشور و فشارهاي بي‌اندازه‌اي كه بر روي هنرمندان و نهادهاي موسيقي كشور بود، تصميم به تاسيس فرهنگ‌خانه‌ي مازندران گرفت/محسن پور برند موسیقی مازندران است و موزیک ما را او به ایران و جهان معرفی کرده است.تولدش فرخنده باد.


مازندنومه،سردبیر:اول اسفندماه زادروز هنرمند برجسته موسیقی مازندران- استاد احمد محسن پور قادیکلایی- است.

او یکم اسفند ماه 1324 در روستای قادیکلای بزرگ قائم شهر دیده به جهان گشود. از دوران کودکی به کمک پدرش «رحمت» با ساز «للـه‌وا» آشنا شد و بعدها با پيگیري مثال‌زدني ـ كه نمونه‌اش در بين انسان‌هاي روشن‌دل نادر است ـ به نواختن سازهای فلوت و نی‌لبک روي آورد.(استاد از سنین خردسالی به دلیل بیماری نابینا شد.)

در سال 1344 وقتي دوستان نزديكش تصميم گرفتند كه براي او هديه‌اي بخرند، جز ويلن هيچ چيز ديگري را برازنده‌ي اين هنرمند جوان نديدند.

وي نيز پس از دريافت اين هديه‌ي ارزشمند، ابتدا مدت كوتاهي نزد «نور محمد طالبي» و سپس کتاب‌های دوره‌ي هنرستان و ردیف صبا را نزد استادان آن زمان آموخت. با اين وجود پس از سال‌ها ساز كمانچه را به دليل محلي بودنش برگزيد.

استاد محسن پور در کنار زنده یاد استاد نورمحمدطالبی(عکس از سایت tabri)

محسن پور در سال 53 ـ 1352 عضو گروه محلي راديو ساري شد و در سال 1354 به ارکستر ملی فرهنگ و هنر مازندران پیوست. سپس در سال 1356 سرپرست گروه موسيقي محلي اداره‌ي فرهنگ و هنر آن زمان شد كه سرپرستي‌اش را تا سال 1357 ادامه داد.

او در سال 1364 با وجود نابساماني وضعيت موسيقي كشور و فشارهاي بي‌اندازه‌اي كه بر روي هنرمندان و نهادهاي موسيقي كشور بود، تصميم به تاسيس فرهنگ‌خانه‌ي مازندران گرفت، تا بتواند به آموزش و اشاعه‌ي موسیقی و همچنين پژوهش درباره‌ي موسیقی مازندران و حفظ و نشر آن بپردازد؛ تصميمي كه پس از اجرايي شدن آن، نه تنها مردم مازندران، بلكه همه‌ي مردم ايران را تا سال‌ها وام‌دار خود ساخت.

فرهنگ‌خانه‌ي مازندران و البته استاد احمدمحسن‌پور نقش ويژه‌اي در احياي موسيقي مازندراني ايفا كرده است، به طوري كه تاکنون صدها ساعت از موسیقی نواحی مختلف مازندران زير نظر او گردآوری شده است و البته اين تنها گوشه‌اي از فعاليت‌هاي اين مركز است.

 بخش كوچكي از اين ضبط‌ها در سال 1376 در آلبوم «انجمن موسيقي ايران» در قالب شش نوار کاست منتشر شد.

محسن پور همچنين با بنيان گذاري گروه موسیقی «شواش» در سال 1367 نقش ارزشمندی در اشاعه‌ي موسيقي مازني در سراسر كشور داشت.

 آلبوم‌هاي «ابر بيته هوار ـ 13۶۴»، «اِفتاب ته (تيغ آفتاب) ـ 13۶۸»، «بهار مونا ـ 1369»، «مازروني حال ـ 136۶»، «اساره سو ـ 13۷۰»، «شوار ـ 1370»، «بهارانه ـ 13۷۳»، «ماه تَتي ـ 13۷۸»، «دودوك تيكا ـ 13۷۹»، «گِل گِلون ـ 1382»، «طالب زهره ـ 1383»، «لالایی‌هاي و نوازش‌هاي مادرانه (مهر خونش) ـ 1387»، «تبري (تك‌نوازي كمانچه) ـ 1385»، «چلچلاي سفري ـ 1387»، «روجا (اشعار مازندراني نيما يوشيج) ـ 1388»، «مَم زمون«1389» و... تنها بخش صوتي فعاليت‌هاي استاد را در بر مي‌گيرد و به يقين بررسي كامل آلبوم‌هاي تصويري، كنسرت‌ها، سروده‌ها و كارهاي پژوهشي او و گروهش فراتر از این هاست.

او در بسیاری از شهرهای ایران از جمله ساری،قائم شهر،شاهرود،بابلسر،سوادکوه،تهران،سمنان و...کنسرت اجرا کرده است.

محسن پور در نوامبر 2004 در شهرهاي اِسن(به کوشش مازندراني هاي مقيم اِسن)، کلن(به دعوت انجمن تئاتر ايران و آلمان) و برلين(با تلاش مازندراني هاي مقيم برلين) آلمان کنسرت موسیقی مازندرانی برگزار کرد.

نوامبر سال 2008 نیز او و گروهش دوباره به آلمان رفتند و در شهرهاي کلن(به دعوت انجمن تئاتر ايران و آلمان)، هامبورگ(به کوشش شبکه ي تلويزيوني پي دي اف) و برلين(به کوشش مازندراني هاي مقيم برلين) کنسرت اجرا کردند.

کنسرت خیریه استاد محسن پور به نفع سیل زدگان بهشهر(عکس:مصطفی کاظمی)


محسن پور در گفت و گویی که دو سال پیش با مجله "چیستا"انجام داد در مورد این که چرا بخش قابل توجهي از كارهايش به بازسازي ملودي‌ها و تصنيف‌هاي قديمي اختصاص دارد،گفت:«در ايجاد انگيزه براي انتخاب اين رويكرد، عامل‌هاي يسياري نقش داشته‌اند. يكي از اين عامل‌ها حفظ هويت ملي‌مان بود تا سرمايه‌اي باشد براي فردايي بهتر.

 در اين گذر مشكلات زيادي در سر راه مان وجود داشت و دارد. مهم‌ترين آن‌ها احياي سازهاي مورد نياز بود. براي نمونه ساز للـه‌وا فقط در دست چوپانان بود و ما مي‌بايست آن را در دسترس همگان قرار مي‌داديم. خوشبختانه امروز بسياري از جوانان به اين ساز روي آورده‌اند. هم‌چنین ساز دو تار كه در دست گودارها بود، بايد همگاني می‌شد. ما با كمك همه‌ي دوستان و جوانان علاقه‌مند توانستيم اين مشكل را تا حدودي از سر راه مان برداريم و گروهي را تشكيل دهيم تا كار موسيقي به درستي صورت پذيرد.»

عکس از صفحه فیس بوک استاد محسن پور

او در گفت و گوی دیگری در پاسخ به این پرسش که آيا موسيقي مازندرانی مثل زبان ما که از رشد چندانی برخوردار نیست،شاهد تغییراتی خواهد بود؟پاسخ داد: «همان گونه که در جريان هستيد، آثار گوناگوني از موسيقي مازندران ارائه شده و مي‌شود. اين آثار چه متعلق به دوران قديم باشد چه به دوره‌ي کنوني درمجموع، اين موسيقي، مخاطبانِ ويژه‌ي خود را دارد و نشان دهنده‌ي اين واقعيت است که موسيقي مازندراني، جاري و ساري است؛ يعني افرادي عامل اين پديده هستند و هر پديده‌اي که جاري و داراي حرکت باشد در حال توسعه است و زوال پذير نيست.

 دوم آن که به گمان اين جانب هرچيزي که قابليت ماندن را داشته باشد طبيعي است که مي‌ماند و خود را نشان مي‌دهد.»

استاد محسن پور در برنامه خیریه کمک به سیل زدگان بهشهر(عکس:مصطفی کاظمی)

احمد محسن پور با آن که بیماری سختی را در دهه 80 پشت سر گذاشت،استوار و پویا در راه توانمندسازی و اشاعه موسیقی مازندرانی گام برمی دارد و هر ساله کنسرت ها و آلبوم های تازه ای را از او و گروه شواش شاهدیم.

او برند موسیقی مازندران است و موزیک ما را او به ایران و جهان معرفی کرده است.تولدش فرخنده باد.


  • رضا صدیقی برنجستانکیپاسخ به این دیدگاه 2 0
    چهارشنبه 2 اسفند 1391-0:0

    به نام خداوندی که هنرمند ترین هنرمند دنیاست



    هنری زیباست که بازتاب دهنده‌ی جان ِجهان باشد و هنرمند متعهد که جان خود را در پرتو ِ زیبایی ِ مطلق، منوّر کرده است چراغ ِ راه ِ پر فراز و نشیب ِ آدمی به سوی قله‌ی کمال است که پایانی نیز ندارد و ادب فاخر هنرمندان بزرگ این مرز و بوم، هنر موسیقی کشورمان را همواره زنده داشته است.

    و کیست که درخشندگی نام "استاد احمد محسن پور" را در سیاهه‌ی بلند هنرمندان و ادیبان توانمند و با اراده‌ی این مرز و بوم نبیند؟

    طبع این عزیز چشمه جوشانی است که از آن زیبایی می‌تراود و جان ِ به جانان پیوسته‌اش کانون ِهنر و انسان‌دوستی است. او با تأسيس فرهنگ‌خانه‌ي مازندران، اشاعه‌ي موسیقی و همچنين پژوهش درباره‌ي موسیقی مازندران و حفظ و نشر آن، نه تنها مردم مازندران، بلكه همه‌ي مردم ايران را تا سال‌ها وام‌دار خود ساخت.

    "زادروز ِ" او که بر همه ما مبارک باد بهانه‌ایست برای عرض ِ ادب و احترام به وی و همه بزرگان و بزرگوارانی که استاد احمد محسن پور ِعزیز آنان را همراهی کرد یا همراه با او حماسه سرای عزّت ِآیین و هویت ایرانی و انسانی بوده‌اند تا سرمايه‌اي باشد براي فردايي بهتر.



    روابط عمومی انجمن فرهنگی، ادبی تلارپه

    • کیوس گورانپاسخ به این دیدگاه 3 0
      چهارشنبه 2 اسفند 1391-0:0

      دیدار به اشنائی ام با استاد محسن پور(عمو احمد) به ایامی بر میگردد که به نعمت شنوائی بودم و اقبالی داشتم که نغمه ساز دلنوازش را بشنوم . و به ترغیب و حمایت همو بود که دو کاست (مازرون) رانشر دادم . در نخستین روزهای همدمی من با سکوت - ناشنوائی - او بود که درس تقابل ام با این رنج عظیم میداد و صبرم به سرکردن با خاطره صداهای دلپذیر .

      پیشتر - بیشترش میدیدم . سر به خلوتم می کشید - پای به عزلتم می گشود ولی امروز ، به بیمار حالی و بیمار داری ام

      نه مرا مجال دیدارش دست میدهد و نه اوی عزیز را فرصت عیادت من و مشتی زلیخایم ! اما به نزد من ، به همان مرتبه والا باقیست .

      افسوس که این روزها به جبر مراجعه پزشکی در تهران هستم ورنه به دیدارش می شتافتم . چه بهانه ای دلپذیرتر از یادمان زادروز استاد ! عمرش دراز باد

      • اشکان جهان آرایپاسخ به این دیدگاه 2 0
        چهارشنبه 2 اسفند 1391-0:0

        چند سال پیش در یکی از برنامه های موسیقی که از سوی فرهنگخانه مازندران برگزار شده بود، استاد کیوس گوران یک مثنوی محلی زیبا را با سلام به استاد محسن پور اینچنین آغاز کرده بود:

        السِلام قادیکلای اِسپیار*،/

        السِلام مِه جانِ خِش دستِ برار،/

        السِلام کمونچه ی دستِ عصا،/

        بی تِه سازِ سِفره هم هسِّه تیسا...

        *(اسپیار=درخت سپیدار)

        زادروز استاد گرانقدر احمد محسن پور را گرامی می داریم. پایدار و پیروز باشند همواره. روزگار سربلندی پایدار...

        • ابوالحسن سلیمانیپاسخ به این دیدگاه 2 0
          چهارشنبه 2 اسفند 1391-0:0

          زنده و سرحال باشد استاد محسن پور که با موسیقی دلنشینش نفس کشیدن را راحت تر می کند.

          • محمد عظيميپاسخ به این دیدگاه 4 0
            چهارشنبه 2 اسفند 1391-0:0

            زادروز استاد احمد محسن پور بهانه اي ست تا با تجليل و گراميداشت افتخار موسيقي و فرهنگ فولكلوريك مازندران، برايش سلامتي آرزو كنيم و نقش بي بديل ايشان را در حفظ و اشاعه موسيقي مازندران ارج نهيم. محسن پور چشم و چراغ سرزمين ماست.


            ©2013 APG.ir