تعداد بازدید: 2750

توصیه به دیگران 0

چهارشنبه 21 اسفند 1392-2:52

یه روز یه ترکه...

از تغافل تا تعارض

شایسته است که به فضای اخلاقی گذشته­ ای نه چندان دور برگردیم. روزگاری در کشور ما اختلاف رنگ­ها، بارز نبود یا لااقل کمرنگ بود،


مازندنومه؛ سرویس اجتماعی، یادداشت مهمان، رضوان مهدوی: یکی از مشکلات جوامع، علی¬الخصوص جامعه¬ی دوران جاهلیت بحث قومیت¬گرایی به صورت منفی آن بود، یعنی آنکه تعصبات یا جهل حاکم بر زمان موجب تحقیر دیگر قومیت¬ها شود تا از مجرای آن، احیاناً برتری گروه خویشتن اثبات شود.

شکل مدرن آن که سوگمندانه در جامعه¬ی ایرانی هم آثارش مشهود است بحث تمسخر قومیت¬های مختلف است.

تقریباً روزی نیست که در کشور ما پیامک¬هایی با چاشنی طنز با موضوع مسخره¬کردن هم وطنان مان اعم از ترک، لر، عرب، رشتی، مازندرانی، قزوینی و... منتشر نشود و یا در محافل خانوادگی چنین مزاح¬هایی صورت نگیرد.

 آنچه اشتباه ما را بیشتر سنگین و پررنگ می¬کند آن است که در جامعه¬ی مسلمان زندگی می¬کنیم و به یک تعبیر نمادی از انسان مُسلم هستیم. حال فکر کنید فردی قصد داشته باشد از روی خلقیات ما با اسلام آشنایی پیدا کند! قطعاً او تعارضات آشکاری در تئوری و عمل مسلمین خواهد دید.

 در مقام تئوری آیات قرآن کریم و روایات معصومین فراوان از این کار نهی کرده¬اند. به عنوان نمونه:

1-    ای کسانی که ایمان آورده¬اید نباید گروهی از مردان شما گروهی دیگر را استهزا کند، شاید آنها که مورد استهزا واقع می¬شوند بهتر از مسخره¬ کنندگان باشند و همچنین زنان یکدیگر را مسخره نکنید، زیرا ممکن است زنانی مسخره شده از آنها که مسخره می¬کنند بهتر باشند و مبادا از یکدیگر عیب¬جویی کنید و زنهار از کنیه یکدیگر را با القاب زشت و ناپسند یاد کنید که پس از ایمان آوردن نامی که نشان از فسق و فجور دارد بسیار زشت است و هر کس از این رفتار توبه نکند ستمگر و ظالم است.

2-    زندگی دنیا برای کافران زینت داده شده است، از این رو افراد با ایمان را (که گاهی دست شان تهی است) مسخره می-کنند در حالی که پرهیزکاران در قیامت بالاتر از آنان هستند و خداوند هر کس را بخواهد بدون حساب روزی می¬دهد.

و در میان احادیث:

1-امام سجاد(ع): گناهانی که باعث نزول عذاب می¬شوند عبارتند از: ستم کردن شخص از روی آگاهی، تجاوز به حقوق مردم، و دست انداختن و مسخره کردن آنان.

2- امام صادق (ع): خداوند عزّوجل فرمود: کسی که بنده مؤمن را خوار شمارد باید بداند که خداوند با او در جنگ است و کسی که بنده مؤمن را تکریم کند بی شک از غضب من در امان است.

3-رسول¬ا... (ص): کسی که مؤمنی را خوار شمارد خدا او را ذلیل خواهد کرد.

4- پیامر(ص): کسانی که مردم را مسخره می¬کنند در مقابل شان دری از بهشت گشوده می¬شود و به آنها گفته می¬شود بشتابید، بشتابید، وقتی آنها با تمام غم و غصّه خود را به در می¬رسانند در بسته می¬شود، سپس در دیگری گشوده می¬شود و صدا می¬زنند بشتابید، بشتابید و هنگامی که با تمام غم و ناراحتی خود را به در می¬رسانند در بسته می¬شود و پیوسته این عمل تکرار می¬شود تا جایی که وقتی در به روی آنها گشوده می¬شود و می¬گویند بشتابید، آنها دیگری از جای خود تکان نمی¬خورند. و ...

اما در مقام عمل این آفت زشت بسیار گسترده و گوییا مباح شده است. بسیار واضح است که ادامه¬ی این روند کار را برای سقوط جامعه¬ی اخلاقی به جامعه¬ی بیمار هموار¬تر خواهد کرد.
حال شاید این سؤال در میان باشد که حقیقتاً چرا ما به این بلا گرفتار آمدیم؟ به نظر من سه عامل را می¬توان در این باب ذکر کرد:

1- سستی ایمان: نظر من آن است که علت¬العلل و یا عامل اصلی این رخداد ناگوار، همان ضعف در ایمان است والاّ با توجه به این منابع قطعی¬الصدور نقلی و همچنین مشاهده آثار آن در جامعه نباید شاهد رشد این پدیده باشیم.

2-  دسیسه¬ی دشمنان: عامل دیگری که می¬تواند کمک کننده به این جریان باشد به واقع همان است که ذکر شد؛ چرا که دشمن دین و میهن نهایت سعی خویش را برای ایجاد شکاف میان صنف¬های مختلف اعم از گروه¬های سیاسی، طبقات اقتصادی جامعه، گروه-های دینی (شیعه و سنی- تکفیری¬ها و تندروهای شیعه) و همچنین گروه¬های قومی انجام خواهد داد. حتی گاهی تحت لوای دین هم اقدام می کند و در خط مذهب علیه مذهب گام بر می-دارد.

 به عنوان مثال چندی پیش در کشورمان هنگام ارسال ضریح جدید امام حسین (ع) از ایران به عراق در قالب شعر بیتی طراحی شد و به سرعت در سطح گسترده¬ای منتشر شد به این مضمون که:

این ضریح عجمی کاش بگیرد به تنت / جای آن پیرهنی را که عرب-ها بردند!

دقیقاً این بیت خلاف خط مشی دین اسلام است، از روزهای نخست ندای وحدت و طرد شعار برتری عرب بر عجم و برعکس از زبان نبی مکرم و اهل بیت جاری شد، اما حال چه کسی این جریان فکری را ایجاد کرده که ماحصلش این باشد؟ تازه این فرض در صورتی است که سرودن این بیت را عالمانه و قاصدانه فرض نکنیم!

3-   مزاح: برخی به دلیل آنکه فضای پیرامونی و خودشان را شاد نمایند از این ابزار استفاده می¬کنند و شاید چون می-پندارند فقط در حد یک شوخی است، بنابراین ایرادی هم ندارد. حال آنکه پیامبر اسلام (ص) می¬فرمایند: من مزاح می-کنم، اما از محور حق هم خارج نخواهم شد.

علت آنکه این همه در روایات شیعه از مزاح و شوخی نهی شده است به جهت عواقب آن نظیر خلط با گناه است نه اصل شادمانی و شوخی مباح.

حال سؤال بعدی این است که پیامد این رویه چیست؟ من به اختصار سه نتیجه را عرض می¬کنم:

1-    شکاف یا حتی تضاد میان قومیت¬ها

2- از بین رفتن سلامت اخلاقی و روانی جامعه، چرا که امام حسین (ع) هم فرمودند: آن که در کاری که نافرمانی خداست بکوشد امیدش را از دست می¬دهد و نگرانی ها به او روی می¬آورد.

3- ورشکستگی ایمانی آحاد مردم!

بدیهی است باید به فکر راه حل قابل توجهی برای حل این معضل بود تا جامعه¬ی مسلمان ایرانی به معنای واقعی به جامعه¬ی توحیدی تبدیل و این شرک¬ها از میان مردم ما برداشته شود.

در این راه همت رسانه¬های جمعی و تریبون¬هایی که وظیفه¬ی نشر معارف حقّه¬ی دین مبین را به عهده دارند، کمک شایانی به این موضوع خواهد کرد.

 همان گونه که ما انتظار نداریم کسی به قوم ما توهین کند یا زبان و لهجه¬ی ما مورد استهزا قرار گیرد، خود نیز باید نسبت به دیگر قومیت¬ها همین رفتار صالحانه¬ را داشته باشیم و از تحقیر دیگران پرهیز کنیم.

 شایسته است که به فضای اخلاقی گذشته¬ای نه چندان دور برگردیم. روزگاری در کشور ما اختلاف رنگ¬ها، بارز نبود یا لااقل کمرنگ بود، مفهومی که آن را با ارسال پیامکی توسط یکی از دوستانم مرور کردم: «یه روز یه ترکه، یه اصفهانیه، یه قزوینیه، یه لُر و چند تا از بچه¬های این آب و خاک، همشون ایستادن تا دشمن به دین و ناموس و خاکمون چپ نگاه نکنه .... ترکه باکری بود، اصفهانیه همت بود، قزوینیه بابایی بود، لُره بروجردی بود، شادی روح همه¬ی شهدا صلوات».

*مطلب مرتبط:

نژادپرستی زبانی


  • چهارشنبه 21 اسفند 1392-8:22

    متاسفانه در برخي شهرهاي مازندران مردم را به لقبشان ميشناسند
    ممدبتيم ،علي چخن،شعبان كدخدا،حسن فرني،تقي لمپا ،حسن ريش،ممد دوكله،علي نخش، نقي لب كله، اصغر لوچ، شعبا... پهن، علي لب لبو...
    اي بابا چي شد خنده نداره كه

    • چهارشنبه 21 اسفند 1392-19:16

      بله متاسفانه..........متاسفانه......

      مازند نومه لطفا اصلاح کنید ....کلمه ای درج شده که مناسب نیست در این نظر


    ©2013 APG.ir