مازندنومه؛ سرویس اجتماعی، میثم محسنی کوتنایی: تخریب گسترده منازل مسکن مهر در زلزله اخیر کرمانشاه و بروز آسیب‌های فراوان و زیرساختی به این مجموعه‌ها، ضرورت توجه بیشتر به مسکن مهرهای در دست ساخت و مقاوم‌سازی ساختمان‌های بهره‌برداری شده این طرح را ضروری‌تر می‌کند. از جمله مسکن مهرهای دچار اشکال و آسیب فراوان، منازل مسکن مهر بهشهر واقع در شهرک امام خمینی(ره) است که کمبودها، دشواری‌ها، آسیب‌ها و نارسایی‌های فراوان آن، ادامه زندگی را برای ساکنان دشوار و متقاضیان را برای سکونت در این شهرک با تردید فراوان مواجه کرده است. مسکن مهر امام خمینی(ره) بهشهر که به مسکن مهر هزار واحدی نیز معروف است، در 2 فاز طراحی شده بود که فاز 780 واحدی آن به بهره‌برداری رسید و فاز دوم آن که شامل 202 واحد است هنوز تکمیل نشده است. به گفته ساکنان شهرک از واحدهای فاز یک پروژه حدود 50 درصد واحدها به خاطر چالش‌های موجود خالی مانده‌اند.

استفاده از مصالح ارزان قیمت، برخوردار نبودن از نانوایی، مسجد، پارک بازی کودکان، کتابخانه و بسیاری دیگر از نیازمندی‌های ساکنان، حضور دائمی در این شهرک را بسیار دشوار و برخی‌ها را وادار به کوچ از این شهرک کرده است.

غم نان

نام دیگرش قوت لایموت است. همان غذای بخور و نمیر؛ اما ساکنان شهرک امام خمینی(ره) بهشهر از خوردن یک لقمه گرم آن محروم‌اند. این شهرک نانوایی ندارد و ساکنان برای گرفتن نان 2 راه پیش رو دارند؛ یا باید مسافت 5 کیلومتری تا مرکز شهر را طی کنند، یا به گرفتن نان‌های خشک از تنها مغازه این شهرک اکتفا کنند. اهالی اغلب راه دوم را انتخاب می‌کنند. این را خانم کهنسال از ساکنان شهرک می‌گوید. او می‌افزاید: «نمی‌شود که برای چند نان شال و کلاه کرد و به مرکز شهر رفت. باور کنید مزه نان داغ را فراموش کرده‌ایم. برخی از اهالی می‌گویند مجوز ساخت نانوایی برای یک متقاضی صادر شده، اما شهرداری در صدور مجوز برای آن همچنان تعلل می‌کند.»

راه ناتمام

فاصله 5 کیلومتری مسکن مهر شهرک امام خمینی(ره) بهشهر تا مرکز شهر این بهشهر و دشواری پیمودن این مسیر، دیگر مشکل بزرگ ساکنان این مجتمع است. آن‌هایی که وسیله‌ای برای تردد دارند شاید این مشکل را کمتر حس کنند، اما آن‌ها که خودرو یا موتوری ندارند برای رفتن به شهر و انجام کارهای روزمره همیشه در عذاب‌اند. شهرداری قبلا خط ویژه‌ای برای تردد تاکسی‌های شهری به این شهرک ایجاد کرد، اما تاکسی‌ها به دلیل راه زیاد و کرایه‌ای که به گمان آن‌ها اندک است تمایل زیادی به حضور و جابه‌جایی ساکنان این شهرک ندارند. چاره چیست؟ تنها راهی که می‌ماند استفاده از تاکسی تلفنی و ماشین دربستی است که هزینه زیادی هم به همراه دارد.

«مرتضی کرامتی» یک شهروند مسکن مهر بهشهر به همشهری می‌گوید: «ساکنان مسکن مهر اغلب از توان مالی پایین برخوردار بوده و جزو طبقه ضعیف محسوب می‌شوند. آن‌ها از روی نداری مجبور به سکونت در این شهرک دور افتاده شدند. اصلا توانایی استفاده همیشگی از آژانس کرایه‌ای را ندارند.»

 او اظهار می کند: «بعضی وقت‌ها، 4 نفر از ساکنان از یک آژانس برای رفتن به بهشهر و رسیدگی به کارهای خود استفاده می‌کنند تا با سر شکن کردن کرایه ماشین، متحمل فشار پرداخت کرایه زیاد نشوند. اما انجام هماهنگی به ویژه برای برگشت به شهرک اغلب دشوار است.»
آسفالت فقط تا ابتدای ورودی این مجتمع آمده و داخل شهرک کوچه و خیابان‌هایی خاکی دارد. گرد و خاک در روزهای آفتابی و گل و لای در روزهای بارانی، همراه همیشگی ساکنان مجتمع مسکن مهر شهرک امام خمینی(ره) بهشهر است.

دانش‌آموزان چه می‌کنند؟!

هنوز تعداد زیادی از منازل مسکن مهر هزار واحدی بهشهر خالی است، اما در همین تعداد منزل کودکان زیادی زندگی می‌کنند که همه کودکی‌های خود را در خاک و خل‌های این شهرک با آلودگی‌های فراوان زیست‌محیطی آن می‌گذرانند. آن‌هایی که دانش‌آموزند به ناچار با سرویس مدرسه‌ای که کرایه زیادی از والدین آن‌ها می گیرد به بهشهر می‌روند. راه طولانی است و مادران هر روز را با غم چشم انتظاری بازگشت دردانه‌هایشان به ظهر می‌رسانند. از مدرسه هم که برگردند اوضاع بهتر نیست. راهی کوچه و خیابان می‌شوند و در شهرکی که بوی فاضلابش آزار دهنده است و تردد سگ‌ها همیشگی، کودکان را در معرض بیماری‌های فرا