مازندنومه؛ سرویس سیاسی، حلیمه خادمی: پس از پیروزی انقلاب، گروهک های تروریستی کوچ و بزرگی وجود داشتند که به ترور شخصیت های نظام در کنار مردم عادی اقدام کردند.

تعداد شهدای ترور تا زمان شهادت شهید مصطفی احمدی روشن در سال 91، بیش از 17 هزار نفر است که شامل همه افراد جامعه از بالاترین رده های مسوولان کشوری تا پایین ترین اقشار جامعه است.

استان های مرزی بیش از استان های دیگر شاهد این درگیری ها بودند؛ از جمله: کردستان، خوزستان، سیستان و بلوچستان، و مازندران و گرگان.

*در جنگل های شمالی

در سال 1360 گروه های چپ با استراتژی جنگ های چریکی، مناطق جنگلی شمال را انتخاب کردند تا بتوانند از پوشش جنگل جهت استتار خود استفاده کنند و به سمت تجزیه کشور پیش بروند.

گروه رنجبران در گرگان و گروهک هایی در منطقه سیاهکل گیلان، جنگل های رامسر و منطقه نور و چمستان (با انفجار دکل های تلویزیونی) درگیری هایی ایجاد کردند. گروه سربداران هم در آمل استقرار یافت وگروه اشرف دهقانی نیز در جنگل های سوادکوه پنهان شدند. تفکر این گروهک ها مارکسیسم و مائوئیسم بود.

اشرف دهقانی از اعضای گروه احمدزاده بود که در اتحاد با گروه جنگل، در سال ۱۳۵۰ چریک های فدایی خلق را به وجود آوردند.

این گروه که بازمانده گروهک نور و چمستان بودند، به دلیل اینکه کم عمق بودن جنگل های نور و چمستان، وارد جنگل های سوادکوه شدند تا به پایتخت هم دسترسی داشته باشند.

*از آمل تا شیرگاه

گروهک سربداران آمل محور هراز را انتخاب کرده بود و گروهک اشرف دهقانی هم محور سوادکوه را.

این گروه چریکی در عمق 30 کیلومتری جنگل های لاجیم مستقر شده بودند.(منطقه خی بوس انجیلی سی که درختان شمشاد بلندی دارد و مکان مناسبی جهت پنهان شدن بود.)

 گروهک دهقانی بر آن بود شهرها و روستاهای کوچک را به تصرف در آورد و سپس به سمت پایتخت حرکت کند. ایده ای برگرفته از روش مائو.

6 بهمن 1360 قیام آمل شکل گرفت که حدود صد نفر از اتحادیه کمونیست‌های ایران، شوریدند و پس از 48 ساعت تار و مار شدند و آمل بازپس گرفته شد.

 حدود یک ماه بعد یعنی 7 اسفند 1360 گروهک اشرف دهقانی مبارزه مسلحانه ای را در شهر شیرگاه تدارک دید.

  قبل از حمله اصلی به شهر، چند عملیات جاده ای در اتوبان  ساری – قائم شهر داشتند که یک دبیر را به شهادت رساندند و سپس در جاده شیرگاه – زیراب کمین کردند.

یکی از روزهای اسفندماه امسال در منزل شهید داودیان –شهید حادثه‌ی 7 اسفند سال 60 شیرگاه- جمعی از حاضران این رویداد 37 سال پیش، دور هم جمع شده، ماجرای آن شب را برایم تعریف کردند.

*حاج اکبر رهنما

گروه اشرف دهقانی شب 7 اسفند 1360 ساعت22:30 با برنامه ریزی دقیق و شناسایی کوچه ها و خیابان ها، پایگاه مقاومت بسیج شیرگاه را هدف خود قرار دادند.

آن زمان نیروی ثابت بسیجی این پایگاه به 15 نفر هم نمی رسید و مابقی نیروهای داوطلبی بودند که از شهرهای اطراف یا روستاها به عنوان بسیجی حضور داشتند.

آن شب اکبر رهنما تنها نیروی نظامی آموزش دیده ای بود که بین 18 نفر بسیجی حاضر در پایگاه حضور داشت.

 حاج اکبر جزو نیروهایی بود که در قیام 6 بهمن مردم آمل هم حضور داشت. او آن شب آمده بود که خاطرات و وقایع آمل را برای بسیجیان تعریف کند وگمان نمی برد ساعتی بعد حماسه‌ی آمل، این بار در شیرگاه تکرار شود.

ساعت از 10 شب گذشته بود که با نارنجک تخم مرغی و صداهای مهیب، درگیری آغاز می شود. بسیجیان حاضر در پایگاه، آن سال ها آموزش یک هفته ای دیده بودند و خبری از سلاح های پیشرفته یا حتی نارنجک و آرپی جی نبود.کمتر از انگشتان دست اسحله وجود داشت، آن هم فقط برای نگهبانی در روزهای بعد از انقلاب.

*غلام‌حسین عابدی و شهید حشمت الله داودیان

غلام‌حسین عابدی در شب حادثه 24 سال سن داشت. آن شب به همراه شهید حشمت الله‌ داودیان به طرف  پایگاه می رود. غلام‌حسین کمی زودتر از شهید داودیان از ماشین پیاده می شود و به سمت خوابگاه بسیجیان می رود. وارد آسایشگاه که می شود –آیت الله- پسر شهید داودیان را می بیند و با او مشغول گپ و گفت می شود که صدای انفجار به گوش می رسد. درست زمانی که شهید داودیان وارد حیاط شد، در منفجر و گروهک وارد شد و