مازندنومه، کلثوم فلاحی: مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران عصر دوشنبه در مراسم رونمایی از کتاب «دیاری سو» گفت: نقشی که بزرگان عرصه فرهنگ و اندیشه، امروز در هویت‌بخشی نسل‌های مختلف دارند بسیار آموزنده است.

احسان آهنگر با اشاره به اینکه از مولفه‌های هویت‌بخشی، توجه به فرهنگ ناب و زبان است، اظهار کرد: اگر قرار است این زبان و فرهنگ برای نسل‌های مختلف باقی بماند باید فراتر از این جمع حرکت کنیم و برنامه‌ریزی داشته باشیم.

وی با بیان اینکه انجمن تبری‌سرایان در دیگر شهرهای مازندران هم راه‌اندازی شده و فعال است، افزود: باید این انجمن را به دل مدارس ببریم و وظیفه خود می‌دانیم در راستای گسترش زبان مازندرانی کوتاهی نکنیم و همه راه‌های موجود را مورد بررسی قرار دهیم تا زبان و فرهنگ مازندرانی فراگیر شود.

این مسئول گفت: به ویژه برای نسل امروز که با دنیا در ارتباط است و اگر خلایی برای یادگیری زبان مازندرانی به وجود بیاید نمی‌توان مسیر جایگزینی برای آن فراهم کرد.

آهنگر با اشاره به ظرفیت آموزش و پرورش در گسترش فرهنگ و زبان مازندرانی، تصریح کرد: صدای مستمر تبری‌سرایان در راستای ترویج و ماندگاری فرهنگ و زبان مازندرانی باید در فضای رسانه‌ای استان شنیده شود.

وی با بیان اینکه قرار نیست زبان مازندرانی فقط به یک نسل اختصاص یابد، ادامه داد: رسالت امروز ما برنامه‌ریزی برای گسترش زبان مازندرانی در همه ابعاد است.

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران با اشاره به اینکه قالب‌های مختلف هنری نقش گسترده‌ای در ترویج فرهنگ دارند، خاطرنشان کرد: شعر یکی از قالب‌هایی است که می‌تواند در این مسیر کمک کند.

این مسئول تولد کتاب در راستای توجه به فرهنگ و زبان بومی را اقدامی مبارک دانست و گفت: نیازمندیم بزرگان فرهنگ و اندیشه این سرزمین، با تولید آثار فاخر، یاریگر ماندگاری و زنده بودن زبان مازندرانی شوند.

تاثیر انجمن‌های ادبی در گسترش زبان تبری

نویسنده کتاب «دیاری سو» در این نشست اظهار کرد: برای نگارش این کتاب، شعر تبری در اقصی نقاط فرهنگی ایران را بررسی کردم و کتاب «دیاری سو»
راهی را پیش پای بزرگان قرار داده و چراغی برای ادامه مسیر است.

منصور جعفری با اشاره به اینکه شعر رسمی با شعر عامیانه تفاوت بسیاری دارد و این موضوع را در کتاب توضیح دادم، افزود: سیر تاریخی ادبیات نوشتاری زبان مازندرانی، دیدگاه‌های متفاوتی دارد که در کتاب مورد بررسی قرار گرفت.

این پژوهشگر با بیان اینکه فارسی گرایی خانواده‌‌ها، حساس نبودن متولیان فرهنگی و قطع ارتباط بین نویسندگان و سرایندگان برخی از دلایلی است که باعث شده بعضی از اصطلاحات و واژه‌های مازندرانی رو به فراموشی برود، گقت: تصور می‌کنم در ۲ دهه اخیر اوضاع بهتر شده و تولیدات خوبی داریم و انجمن‌های ادبی در حال افزایش هستند، همچنین بستر فضای مجازی هم فرصت مناسبی برای تبادل اطلاعات و بحث و نظر درباره این موضوع است.

جعفری با اشاره به اینکه معتقدم شاعران تبری‌سرا با حفظ سنت باید پای در مدرنیته بگذارند و البته هرگز به آداب پشت نکنند، تصریح کرد: در کنار سنت باید نوگرایی و نوآوری داشت، ضمن اینکه باید مدرنیته را هم دنبال کنیم تا از دنیا عقب نمانیم.

وی با بیان اینکه انجمن‌های ادبی در فراگیری و گسترش زبان مازندرانی، نقش موثر دارند، ادامه داد: شاهد هستیم برخی افراد در ورود به این انجمن‌ها توانایی صحبت کردن به زبان مازندرانی را ندارند اما پس از مدتی به زبان مادری خود صحبت می‌کنند.

این نویسنده با اشاره به اینکه شعر مازندرانی از ایستایی عبور کرده و به پویایی رسیده اما هنوز به قله نرسیده و نیازمند تلاش بیشتر است، تصریح کرد: برخی شاعران به سرایش شعر عامه روی آورده‌اند که با نقد بزرگان این عرصه روبه‌رو شده‌اند.

وی با بیان اینکه شاهد سرودن اشعار تک قالبی در شعر مازندرانی هستیم، ادامه داد: غالب کتاب‌های تبری که منتشر شده دوبیتی است اما اکنون با ایجاد فضای نقد، شاعران به  سرایش غزل و چهارپاره هم روی آورده‌اند.

جعفری با اشاره به اینکه هویت سبکی مشخصی در اشعار برخی شاعران دیده نمی‌شود، خاطرنشان کرد: در شعر برخی شاعران مازندرانی، تخیل و نمادگرایی، کمرنگ و بی‌رنگ است و به مسائل فکری و فرهنگی جامعه بی‌توجه هستند.

این نویسنده با بیان اینکه مضامین عاشقانه در شعر تبری بسیار درخشان و از امتیازات و برجستگی‌هاست که شعر تبری را به سبک هندی شبیه کرده است، اظهار کرد: هنوز در شهر مازندرانی به به ادراک قوی و نظام زیبایی‌شناسی دست نیافته‌ایم، البته در این زمینه به شعر اشعار سوادکوه و غرب مازندران هم همچنین تک شاعرهای ساروی امیدوارم.

وی با اشاره به اینکه شعر  برخی از شاعران تبری، سمبلیک نیست و رمز ندارد و این ایراد محسوب می‌شود، درباره زبان نوشتاری، گفت: بسی